جهت هارون با آن همه سلطه و قدرت ، مجبور بود تا دست به چنين توجيهاتى بزند تا اقدامش از طرف مردم مورد انكار و نفرت قرار نگيرد . هارون در همان مسجد دستور توقيف حضرت را صادر كرد . « 1 » وى دستور داد تا دو كاروان آماده كرده ، يكى را به سمت كوفه و ديگرى را به سمت بصره بفرستند . او امام را همراه يكى از اين دو كاروان روانه ساخت . اين كار به اين دليل انجام گرفت تا مردم ندانند امام در كجا زندانى مىشود . « 2 » ابو الفرج اصفهانى پس از آن مىنويسد : رشيد ، امام كاظم عليه السّلام را نزد حاكم بصره ، عيسى بن جعفر بن منصور فرستاد ؛ امام چندى در زندان او بسر برد ، اما در نهايت ، عيسى از اين كار خسته شد و به هارون نوشت تا او را تحويل شخص ديگرى بدهد . در غير اين صورت او را آزاد خواهد كرد ، زيرا در تمام اين مدت كوشيده تا شاهدى بر ضد امام به دست آورد ، اما چيزى نيافته است . جالب اينجا است كه عيسى در ادامهء نامه چنين مىنويسد : حتّى انّى لأستمع عليه اذا دعا لعلّه يدعو علىّ او عليك فما اسمعه يدعو الّا لنفسه يسأل الله الرّحمة و المغفرة . « 3 » حتى من موقعى كه او مشغول دعا است گوش دادم ببينم ، آيا براى من يا تو نفرين مىكند يا نه ، چيزى جز دعا براى خودش نشنيدم . او تنها از خداوند براى خويش طلب رحمت و مغفرت مىكرد . اين نهايت زهد و پارسايى امام و در عين حال شدّت تقيّه و پنهانكارى آن حضرت را نشان مىدهد . پس از آن ، امام را تحويل فضل بن ربيع دادند . امام مدتى طولانى نزد وى زندانى بود . گفته شده كه از او خواستند تا آن حضرت را به قتل برساند ، اما او از اين كار سرباز زد . پس از آن ، حضرت را تحويل فضل بن يحيى دادند و مدتى نيز در زندان او

--> ( 1 ) . الارشاد و نك : روضة الواعظين ، ص 187 ( 2 ) . مرحوم صدوق مىنويسد : فرداى آن روز در حالى كه در جايگاه رسول خدا بود در حال نماز او را دستگير كردند . عيون اخبار الرضا ج 1 ، ص 73 ( 3 ) . مقاتل الطالبيين ، ص 335 ؛ الائمة الاثنى عشر ، ابن طولون ، ص 91 ؛ جهاد الشيعة ، ص 302